آموزش Assembly جلسه پنجم

(آموزش Assembly جلسه پنجم)

مقدمه:

در جلسه قبل به نحوه عملکرد تایمرها و پورت سریال پرداختیم. در این جلسه با مبدل آنالوگ به دیجیتال داخلی میکرو و نیز حافظه دائمی E²Prom آشنا می شویم. مبدل آنالوگ به دیجیتال به اختصار A2D نیز نامیده می شود و معمولا برای ساخت وسایلی نظیر دماسنج، ولتمتر، رطوبت سنج و غیره به کار می رود. ای تو پرام نیز بخشی از حافظه دائمی میکرو می باشد که بر خلاف SRAM با قطع برق اطلاعات آن پاک نمی شود و معمولاً برای ذخیره Setting های سیستم (مثلاً حداکثر دمای قابل تنظیم برای عملکرد یک رله در یک پروژه دماسنج دیجیتالی و یا Pin Code امنیتی در یک قفل دیجیتالی) به کار می رود. همانطوریکه می دانید این جلسه آخرین جلسه اسمبلی می باشد. مباحث اسمبلی واقعاً گسترده تر از مطالب ذکر شده در این جلسات هستند ولی هدف اصلی این مقالات فقط معرفی زبان ها به صورت فهرست وار است.


مبدل آنالوگ به دیجیتال:

در داخل هر میکروکنترلر AVR یک مبدل آنالوگ به دیجیتال مرکزی با دقت ١٠ بیت قرار گرفته است که با کمک مالتی پلکسر معمولاً ٨ ورودی به آن اختصاص داده می شود. مبدل آنالوگ به دیجیتال میکرو چند رجیستر مختلف برای تنظیم و ذخیره مقدار خروجی دارد که رجیستر ADMUX برای تنظیم ولتاژ مرجع، تعیین کانال مورد استفاده، تقسیم بر ۴ (شیفت به چپ) و … و رجیستر ADCSRA برای فعال سازی ADC و شروع به کار آن و نیز تعیین فرکانس نمونه برداری به کار می رود. حاصل نمونه برداری در دو رجیستر ADCL و ADCH ذخیره می شود.

در نمونه برنامه زیر پایه ADC0 میکرو (کانال ٠) به سر وسط یک ولوم ۵ کیلو متصل شده و دو سر این ولوم به قطب های + و – تغذیه وصل می باشند. مقدار ADCH خوانده شده و کد اسکی مربوطه بر روی LCD به صورت کاراکتر نمایش داده می شود. (برای نمایش عدد ٣ یا ۴ رقمی متناظر بر روی نمایشگر بایستی مقدار هر دو رجیستر ACD را خوانده و با تقسیم مقدار یکان و دهگان و صدگان و… را به دست آوریم و متناسب با هر عدد کاراکتر اسکی عدد مربوطه را بر روی نمایشگر نشان دهیم. مثلاً کاراکتر اسکی ٠ عدد ۴٨ می باشد که بایستی عدد حاصله را با ۴٨ جمع نموده و سپس بر روی نمایشگر بیاوریم؛ عملیات مذبور با توجه به وجود کامپایلرهای قوی که تمام این چند صد خط را با تک دستور LCD Getadc(0) انجام می دهند کمی خسته کننده به نظر می رسد!).

 

 

 

تصویر خروجی: (اجرا شده روی سخت افزار جلسات قبلی اسمبلی)

حافظه دائمی EEPROM:

یکی از امکانات مفید AVR حافظه دائمی E²Prom می باشد که قابلیت ذخیره سازی اطلاعات و نگهداری آنها با قطع برق را دارا می باشد. سرعت حافظه EEPROM پایین بوده و با نوشتن و خواندن زیاد به سرعت خراب می شود، برای همین منظور بایستی برنامه را طوری بنویسیم که فقط موقع روشن شدن میکرو متغیر های EEPROM در متغیر های معمولی و یا رجیستر ها ذخیره شوند و فقط در مواقع لازم آپدیت گردند. EEPROM برای میکرو همانند Database برای یک برنامه کامپیوتری و یا یک وب سایت می باشد که فقط در مواقع لازم بایستی با آن ارتباط برقرار کرد و به دلیل سرعت پایین و خراب شدن سریع (در مورد EEPROM) به هیچ وجه نباید از متغیرهای EEPROM به طور مستقیم در برنامه و حلقه ها و شرط ها استفاده کرد و حتی گاهی این استفاده مستقیم باعث ایجاد خطا و یا پایین آوردن سرعت برنامه خواهد شد و اگر این وضعیت در حلقه ای ١٠ میلیون بار تکرار شود، سلول EEPROM به کلی نابود می شود. EEPROM از یک منظر شبیه هارد کامپیوتر می باشد که اطلاعات برای اجرا بایستی از آن به RAM منتقل شود.

در نمونه برنامه زیر با نحوه کار با متغیرهای EEPROM آشنا می شویم، در این برنامه در ابتدا مقدار آدرس ٠ حافظه ایپرام خوانده و در نمایشگر نشان داده می شود. سپس کاراکتر A در همان آدرس ذخیره می شود. با توجه به اینکه در اولین راه اندازی مقدار این خانه برابر با ٢۵۵ است فقط در نمایشگر عبارت Test را می بینیم، ولی در راه اندازی های بعدی عبارت TestA دیده می شود. شایان ذکر است با فلش کردن میکرو به طور پیشفرض حافظه EEPROM نیز پاک می شود ولی می توان فیوزبیت مخصوص این کار را طوری تنظیم کرد که با فلش کردن میکرو اطلاعات EEPROM پاک نشود.

 

 

 

در این برنامه موقع خواندن اطلاعات بیت EEWE از رجیستر EECR بررسی می شود و در صورتی که هنوز 1 باشد صبر می کنیم تا عملیات نوشتن قبلی تمام شود (فرض می کنیم که در حال نوشتن آرایه ای از سلول های حافظه هستیم). سپس آدرس محل ذخیره سازی به رجیسترهای EEARH و EEARL داده شده و با 1 کردن بیت EERE از رجیستر EECR آدرس در ثبات های مذکور نوشته می شود. سپس مقدار اطلاعات از رجیستر EEDR خوانده و در R22 نوشته می شود. موقع نوشتن نیز عملیات به همین منوال بوده و فقط قبل از عملیات اصلی نوشتن، تمام وقفه های سراسری و عملیات boot Loader غیر فعال می شود.

با اتمام این جلسه مباحث اسمبلی نیز تقریباً تمام می شود. البته زبان C در واقع کنترلی بر دستورات اسمبلی است و فقط تعدادی ساختار شرطی و تصمیم گیری برای کد نویسی راحت تر ارائه می دهد. C استاندارد فاقد توابع مخصوص AVR است. برخی از زبان های گسترش یافته تجارتی از قبیل کدویژن توابعی را به صورت پیش ساخته ارائه می دهند که برخی از کارها را راحت تر می کند. توابعی مثل printf برای نمایش اطلاعات در LCD و یا پورت سریال. C استاندارد فقط از ساختارهای if، Switch، While و از این قبیل تشکیل شده و برای نوشتن هر تابعی بایستی برنامه مورد نظر را به زبان اسمبلی و با کمک ساختارهای C به صورت هدرفایلهایی با پسوند .h تهیه کرد و سپس آنها را به برنامه اصلی پیوند زد. جلسه بعدی به کدویژن اختصاص دارد و از آنجاییکه این برنامه یک کامپایلر تجاری می باشد فقط یک جلسه را به آن اختصاص می دهیم و ٩ جلسه آخر را به وین ای وی آر می پردازیم. فرض ما اینست که خواننده با زبان C آشنایی قبلی داشته باشد. در صورتی که با زبان C آشنایی نداشته باشید می توانید کامپایلر رایگان Dev C++ را که نسخه گرافیکی کامپایلر خط فرمانی GCC می باشد از اینترنت بارگیری کرده و با سرچ مقالات آموزشی C به مطالعه و تمرین با این زبان و نوشتن برنامه های تحت ویندوز بپردازید. با یک ماه تمرین و مطالعه، تسلط کافی برای ادامه جلسات آموزشی AVR پیدا خواهید کرد.منابع مورد استفاده در تدوین این مقاله:
[1] دیتا شیت میکروکنترلر ATmega16
[2] شهریاری شیرزاد، مرجع علمی کاربردی میکروکنترلرهای AVR, PIC, MCS-51 انتشارات پرتونگار، ١٣٨۵
[3] مکنزی اسکات، میکروکنترلر 8051، انتشارات ناقوس – انتشارات میرزایی، ١٣٨۴
[4] http://www.rcgroups.com/forums/showthread.php?t=864307

 دانلود PDF این مقاله

بازدیدها: 58

دیدگاهتان را بنویسید